Τα Σουλνάρια (Βρύσες)

     Πολλά ήθη και έθιμα συνδέονται άμεσα με τη βρύση που εξυμνείται ιδιαίτερα σε πολλά δημοτικά μας τραγούδια. Κρυόβρυση, σωληνάρι, κρήνη, βρυσούλα, κρυοπηγή, βρύση είναι οι ονομασίες που δίνει ο λαός στα κτίσματα αυτά με την τόση ομορφιά και χρησιμότητα. Για  τους παλαιότερους η βρύση ήταν τόπος συναντήσεων, τόπος όπου τα κορίτσια, γεμίζοντας τις στάμνες με νερό, έριχναν κλέφτες ματιές στον εκλεκτό της καρδιάς τους.  Στο πάνω μέρος κάθε βρύσης υπήρχε η χρονολογία κατασκευής της, κάτω ακριβώς η θέση για το κύπελλο και το απαραίτητο συμπλήρωμα η πέτρινη γούρνα. Καθώς μπήκε τρεχούμενο νερό στα παραδοσιακά νοικοκυριά, λίγο πολύ ταυτόχρονα με το ηλεκτρικό, στέρεψε μεμιάς και η ¨μυθολογία¨της κρήνης, της βρύσης, του πηγαδιού και της πηγής. Οι ευλογημένοι τούτοι τόποι του αναβρύζοντος  ύδατος  που για χιλιετίες συνδέθηκε με πλήθος από δοξασίες, έθιμα, τελετουργικά δρώμενα, θρύλους, μύθους και παραμύθια άρχισε πλέον να μην μας αφορά  παρά  μόνον σαν αντικείμενο της φιλολογίας και αρχαιολογίας της λαογραφία ή της κοινωνικής  ανθρωπολογίας.

Η ποιο σημαντική κρήνη είναι όμορφη, αν μπορεί να γεμίσει με τα κρύα της νερά τη χούφτα διψασμένου περαστικού.

(Από το Φωτογραφικό Λεύκωμα ¨Η Πορεία του Νέου Σουλίου μέσα στο χρόνο¨  του Γυμνασίου Νέου Σουλίου 2002-2003)

Ετικέτες , , , , , , .Προσθέστε στους σελιδοδείκτες το μόνιμο σύνδεσμο.

Τα σχόλια έχουν κλείσει.